เทคนิคการขายเสื้อผ้าในตลาดนัด

สวัสดีครับ วันนี้ผมมีเรื่องพิเศษกับบรรดาแม่ค้าขายของตามตลาดนัดมาฝากกัน คือว่าอาจารย์ผมคนหนึ่งแกไปเดินตลาดนัด เป็นถนนคนเดินที่บางแสน แกเดินผ่านโซนร้านขายเสื้อผ้า ก็มีร้านเรียงรายอยู่มากมาย แต่แกสดุดใจอยู่ร้านหนึ่ง คือว่าร้านนั้นมีคนเยอะมาก แกก็เลยยืนดูอยู่ซักพัก ถึงกับ อ๋อ เขามีเทคนิคอย่างนี้นี้เอง

แม่ค้าคนนั้นเขาถือกระจกเงายาวๆ เอาไว้ เพื่อที่จะให้ลูกค้าได้ส่อง แต่ร้านอื่นกับไม่มีเลย ทริกก็คือ เมื่อลูกค้าเดินฝาก แกก็จากยกเสื้อขึ้นมาถามลูกค้าดูวาสนใจไหม ปรากฏว่าลูกค้าเดินผ่านมาบอกว่าไม่เป็นไรค่ะ แต่ก็ยังไม่เดินผ่านไป แล้วแม่ค้าคนนั้นก็วางเสื้อลงแล้ว ซ่อนเข้าไปข้างใน แล้วยกเสื้อตัวอื่นขึ้นมาถามต่อ แล้วลูกค้าคนนั้นก็หยิบเสื้อตัวที่แม่ค้าโชว์ไว้ก่อนหน้าขึ้นมาดู แล้วแม่ค้าก็หยิบกระจกขึ้นมาส่องๆ แล้วให้ลูกค้าลองเทียบตัวเองดู ในเวลาไม่นานลูกค้าได้มองตัวเองกับเสื้อผ่านกระจกเงาที่แม่ค้าถูกก็ตักสินใจซื้อเสื้อตัวนั้นแบบรวดเร็ว แล้วลูกค้าคนอื่นๆก็เดินมาเลือกเสื้อแล้วลองส่องเป็นจำนวนมาก แต่ร้านอื่นที่ไม่มีกระจกไม่ค่อยมีลูกค้าเลย

แต่ผู้อ่านเห็นอะไรไหมครับ แล้วทำไมร้านอื่นๆ ถึงไม่ทำตามร้านที่มีกระจกละครับ แน่นอนแระทุกคนล้วนมีแต่สิ่งต่อต้านในใจ คือว่าแค่ระจกคงไม่เป็นไร แต่กลับกลายเป็นว่ามีกระจกทำให้ลูกค้าเยอะขึ้น แต่เป็นเพราะสิ่งต่อต้านในใจ คือซะว่าฉันไม่ยอมไปเรียนแบบเธอหร๋อ ฉันทำอยู่อย่างนี้มันก็ดีอยู่แล้ว เลยทำให้เราพลาดอะไรดีๆ ไป